listopadowe refleksje

jesienny akcent smutnym wspomnieniem
złocień różowy wycisza przeszłość
mgła niepamięci dotyk spokoju
odgłos muzyki melancholijnej

symbol światełka rozświetla drogę
ckliwie spoglądasz na płaskorzeźbę
ciche tęsknoty obmywasz łezką
wiatr liście strąca prosto pod nogi

krótka jest chwila z odwiedzinami
już nie potrafisz zabłysnąć słowem
on nie odpowie choć jest tak blisko
odmów zdrowaśkę i zostaw płomyk

babajaga – „poetyckie-zacisze”